Uyarı: Lütfen filmi izlemeyen okuyucularım varsa buradaki yazıyı okumasınlar filme önyargısız izlemenizi tavsiye ediyorum. Mümkünse konusunu bile bilmeden girin. Asıl o zaman tadını alacağınızı unutmayın.

“Issız Adam” ilgi çekici bir senaryo üzerine kurgulanmış şık bir isim.

Çağan Irmak‘ın önceki filmlerinde de yaptığı gibi ağızdan ağıza müthiş bir yayılma vardı bu filminde de. Filmin konusu gerçekten güzel seçilmiş özellikle çok konuşulacak tarzda. Filmin bitişine erken bir yorum getirmek gerekirse benim hoşuma gitmedi. Fakat nedense mutlu sonlar yerine artık dramatik sonların daha çok hoşuma gittiğini ve insanların daha çok konuşmasına sebep olduğunu gözlemliyorum.

Sizlerde benim gibi farkında mısınız bilmiyorum. Fakat mutlu sonlar ile dramatik sonları karşılaştırmaya aldığımızda dramatik olanların daha çok konuşulduğunu hatta içten içe bazı olaylara insanların küfür ettiğini bile biliyorum. Acaba filmleri çok fazla mı benimsiyoruz adeta filmi yaşıyoruz? Siz nedersiniz?

Sizlerin yorumlarını çok merak ediyorum açıkçası. Benim gözlemlerime göre gereğindende fazla filmin içerisine giriyoruz. Enteresandır bunu yapanlara bende dahilim :)

“Issız Adam” filminden çıktığımda yine birşey ilgimi çekti. Herkesin genel yorumunu ele alacak olursak film çok güzeldi fakat sonu çok alakasız bitmişti. Kimse bitmesini beklemiyordu. Bende aynı görüşe katılıyordum. Sonra bir şey farkettim filmin sonu kötüydü kimilerine göre senaryo kopuktu peki güzel olmasının sebebi neydi?

Çağan Irmak‘ın işte bu noktayı iyi bir şekilde anladığını düşünüyorum. “Babam ve Oğlum” arkasından “Issız Adam” izleyenleri derinden etkileyen yapıtlar. Bunun sebebi 2′sinin de izleyenlerde bir acı bırakması, bir dram yaşatması olabilir mi?

Selim Yörük buradaki yazısında aslında benim dediğim dramın ilgi çekmesinin nedenlerini çok iyi yazmış ve kesinlikle kendisine katılıyorum.

Son söylenecek olarak her şeye rağmen izlenmesini tavsiye ettiğim hoş bir yapıt ortaya çıkmış.